Fotoğraf ile güç devşirme dönemi ve yönetsel zayıflığın görünür yüzü

Fotoğraf odaklı yöneticiler, görsel kültürde görünürlükle performans eksikliğini nasıl gizliyor? Tez bulgularına dayalı kapsamlı analiz.

Modern görsel kültürde fotoğraf, çalışmanın değil çalışıyormuş gibi görünmenin aracına dönüşüyor.
“Siyasal İmaj Oluşturmada Fotoğraf” tezi, bu dönüşümün nedenini bilimsel zeminde açıklıyor.. Modern görsel kültür, yöneticileri değerlendirirken sözel açıklamalardan çok görüntülere odaklanıyor. Fotoğraf, artık bir belge değil; çalışanın değil çalışıyormuş gibi görünmenin hızlı ve etkili bir aracına dönüşmüş durumda. Görünürlük artarken içerik kaybolabiliyor ve fotoğraf, gerçek faaliyetin yerine geçen bir temsile dönüşüyor.

Bu dönüşüm özellikle meslek örgütlerinde daha belirgin hale geliyor. Görüntü çoğaldıkça faaliyet bilgisi azalıyor; pozlar artarken politika üretimi görünmezleşiyor.

Fotoğraf gerçeğin yerine geçen bir imaj aracına dönüşüyor

Tezde yer alan bulgular, fotoğrafın kişiyi olduğundan daha güçlü, daha etkili ve daha çalışkan gösterebildiğini ortaya koyuyor. Fotoğraf, seçilmiş bir anı gerçekmiş gibi sunan bir temsil aracı. İnsan zihni görseli hızla işlediği için bu temsil, kısa sürede “çalışma kanıtı” algısına dönüşebiliyor.

Bu nedenle birçok yönetici, fotoğrafı performans göstergesi gibi kullanmaya yöneliyor. Ancak görüntü, çoğu zaman sürecin kendisine dair hiçbir bilgi sunmuyor.

Kişiselleşmiş liderlik fotoğrafla daha da güçleniyor

Tez, günümüz medyasının liderleri kurumların önüne geçirdiğini vurguluyor. Liderin yüzü, ortamı, pozu ve sembolik jestleri kurumsal başarıdan daha görünür hale geliyor. Bu kişiselleşme fotoğrafı adeta yönetişimin ana aracına dönüştürüyor.

Siyasette olduğu gibi meslek örgütlerinde de fotoğraf, liderin gücünü temsil eden başlıca unsur haline geliyor. Kurum geri çekiliyor; fotoğraf öne çıkıyor.

Vize krizindeki fotoğraf trafiği tezin bulgularını birebir doğruladı

Türkiye’nin vize krizinin zirve dönemi, bu bilimsel tespitleri gerçek bir örneğe dönüştürdü. Meslek örgütlerinin yaptığı konsolosluk ziyaretlerinde art arda fotoğraflar paylaşıldı. Ancak kamuoyuna şu soruların hiçbirinin cevabı verilmedi:

– Hangi projeler sunuldu?
– Görüşmelerde hangi talepler iletildi?
– Aracı kurumlara dair hangi sorunlar dile getirildi?
– Denetim ve yapısal çözüm başlıkları masaya yatırıldı mı?
– Bu ziyaretlerin somut çıktısı ne oldu?

Fotoğraflar görünür, fakat içerik görünmezdi.
Görüşme vardı, fakat açıklanan sonuç yoktu.
Kare vardı, fakat çözüm yoktu.

Tezin “görüntü faaliyet boşluğunu kapatır” tespiti tam olarak bu tabloyu tarif ediyor. Fotoğraf üretildi; fakat süreç somutlaştırılmadı.

Bu durum, fotoğrafın modern yönetimde gerçek çalışmanın yerine ikame edildiğini açık biçimde ortaya koydu.

Göstergebilimsel analiz: Güç imajı fotoğrafla kuruluyor

Tezin göstergebilimsel çözümlemeleri, fotoğrafın sembolik gücünü net biçimde ortaya koyuyor:

– Alttan çekim otoriteyi artırır.
– Kalabalık fon destek gücünü ima eder.
– Işık kontrastı kararlılığı temsil eder.
– Sert bakış liderlik iddiasını güçlendirir.

Bu semboller, fotoğrafı gerçek performanstan bağımsız bir “güç gösterisine” dönüştürür.

Görünürlük yükselirken içerik kayboluyor

Tezde açıkça belirtildiği gibi modern iletişim tarzında görünürlük, içerikten daha belirleyici hale geldi. Amerikan tarzı siyasal iletişimde görsellik tüm alanları kuşatıyor; politika üretimi ise çoğu zaman görünmez hale geliyor.

Vize krizindeki görüntü enflasyonu tam da bu dönüşümün canlı bir örneği oldu.

Kaynak: ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ